До горького конца

🕒 13 ч. 42 мин.
До горького конца
13:39
До горького конца 01
29:51
До горького конца 02
13:32
До горького конца 03
29:52
До горького конца 04
17:26
До горького конца 05
13:25
До горького конца 06
14:17
До горького конца 07
20:04
До горького конца 08
14:44
До горького конца 09
11:16
До горького конца 10
16:01
До горького конца 11
13:45
До горького конца 12
16:49
До горького конца 13
24:36
До горького конца 14
18:08
До горького конца 15
18:33
До горького конца 16
15:34
До горького конца 17
13:39
До горького конца 18
32:53
До горького конца 19
32:53
До горького конца 20
18:52
До горького конца 21
25:29
До горького конца 22
11:15
До горького конца 23
17:37
До горького конца 24
18:29
До горького конца 25
27:47
До горького конца 26
09:35
До горького конца 27
11:14
До горького конца 28
08:59
До горького конца 29
11:52
До горького конца 30
22:01
До горького конца 31
07:57
До горького конца 32
23:25
До горького конца 33
18:03
До горького конца 34
11:26
До горького конца 35
14:43
До горького конца 36
09:22
До горького конца 37
22:29
До горького конца 38
24:58
До горького конца 39
17:42
До горького конца 40
10:31
До горького конца 41
16:36
До горького конца 42
17:30
До горького конца 43
08:41
До горького конца 44
20:59
До горького конца 45
09:20
До горького конца 46
09:49
До горького конца 47
14:47
До горького конца 48
💬 Описание аудиокниги
В глубине традиционного Кента раскинулся древний сад, который, возможно, не пришёлся бы по вкусу современным садоводам. Однако это место, полное ароматов и красок, обожаемо его владельцем, который сейчас находится за границей, стремясь улучшить своё материальное положение на золотых приисках в Австралии. Он часто вспоминает с тоской этот единственный участок природы, который считает своим домом. В течение сорока лет сад принадлежал ему, а его семье — многие поколения. Расставание с таким местом даётся нелегко, но Ричарду Редмейну пришлось столкнуться с этой печальной возможностью.